
Şirket kötü günler geçiriyor,işten ayrılan ayrılana.Diğer postlarımda bahsettiğim iş arkadaşım aynı zamanda dostum,arkadaşım,sırdaşım kısacası herşeyim olan Feride'mde işten ayrıldı:( Ve ben şu an da öyle bir boşluktayım ki anlatılamaz.Giderken o kadar ağladım ki,sanki bir daha hiç görüşemeyeceğiz gibi.Akşam eve gittiğimde hala ağlıyordum.Eşim "niye ağlıyorsun sanki işten çıkınca hiç görüşmeyeceksiniz anlamına mı geliyor"diye beni teselli etme çabalarıda sonuç vermedi.Her gün telefonda konuşuyoruz gerçi ama olsun.Onun arada odama gelip hemen özel hayatında olup bitenleri 2 (iki) dakikada anlatıp gitmesini,balkonda sigara
molası verdiğimizde (ben kullanmıyorum, Feride içiyordu ben muhabbete eşlik ediyordum)bütün günün özetini sigara bitimine kadar hızlı hızlı anlatmamızı,arada yaptığımız şakaları,dinlediğimiz şarkıları çok özledim.Allahım onun gönlüne göre versin.Gerçekten işten ayrılması için geçerli sebepleri vardı.Bunu yapmak zorundaydı:( Herşey gönlünce olsun inşallah.Şimdi Feride'mle olan bi kaç foto paylaşıp,noktayı koyuyorum.Allah'a emanet olun.
Şirket mutfağında sabah kahvaltısında çekilen bir kare ...

.jpg)

